Tag: lint fabric

Zapora Niedzica

Home | Zapora Niedzica

Zapora Niedzica (również: Zapora Czorsztyńska) – zapora wodna wybudowana w latach 1975–1997 w przysiółku Zamek, należącym do wsi Niedzica (obecnie będącym samodzielną wsią Niedzica-Zamek). Znajduje się w Pieninach, spiętrza wody rzeki Dunajec, tworząc Jezioro Czorsztyńskie.

Budowę zapory rozpoczęto w 1975. W latach 80. i 90. XX wieku spotykała się ona z ostrymi protestami ekologów upholstery shaver. Realizację zapory, zbiornika oraz elektrowni zakończono w 1997. W tym roku powołano również spółkę do ich obsługi. Patronem zespołu zbiorników wodnych został prof. Gabriel Narutowicz.

Zapora Niedzica jest najwyższą w Polsce zaporą ziemną z centralnym uszczelnieniem glinowym. Jej wysokość maksymalna od chodnika galerii wynosi 56 m. Długość zapory wynosi 404 m. Korona budowli ma szerokość 7 m i jest udostępniana do ruchu pieszych oraz przejazdu pojazdów obsługi. Zapora została zbudowana z wykorzystaniem 1,7 mln m³ żwiru.

Nachylenie skarpy odwodniej zapory (od strony Jeziora Czorsztyńskiego) do poziomu 20 m wynosi 1:3 lint fabric,5, natomiast powyżej poziomu 20 m 1:2,25. W przypadku skarpy odpowietrznej (od strony Sromowiec) nachylenie jest zmienne i ma wartość od 1:2,5 do 1:1,85. Zabezpieczeniem skarpy odwodniej są płyty betonowe o grubości 30 cm, natomiast skarpy odpowietrznej – zazielenienie z instalacją do zraszania ziemi.

Wydatek przelewu stokowego zapory wynosi 975 m³ wody na sekundę, natomiast dwóch spustów dennych 360 m³ wody na sekundę. Wydatek dwóch turbin to 250 m³ wody na sekundę.

Galeria kontrolno-zastrzykowa ma długość 256,2 m i światło chodnika 3 x 3 m. Drenaż zapory odbywa się rurami o średnicy 100 cm ze studniami kontrolnymi.

Poniżej zapory znajduje się elektrownia wodna należąca do Zespołu Elektrowni Wodnych Niedzica S.A..

Zapora (podziemny tunel – galeria kontrolna zapory poprowadzona w skale, 50 m pod wodą i nasypem zapory) oraz elektrownia są udostępnione do zwiedzania z przewodnikiem.

W momencie oddania do użytku obiekt funkcjonował w ramach Zespołu Zbiorników Wodnych Czorsztyn-Niedzica i Sromowce Wyżne im. Gabriela Narutowicza, który został w późniejszym okresie przekształcony w Zespół Elektrowni Wodnych Niedzica S.A.

Zapora zatrzymuje wody Dunajca i pełni funkcję przeciwpowodziową, w odniesieniu do miejscowości leżących w dole rzeki. W dniu oficjalnego otwarcia obiektu 9 lipca 1997, w trakcie tzw. powodzi tysiąclecia zaobserwowana fala powodziowa była drugą pod względem wysokości, po fali z największej powodzi w latach międzywojennych w 1934.

Budowa zapory pozwoliła również na dostarczenie wody pitnej do pobliskich miejscowości (przed budową zapory w tym rejonie występowały poważne niedobory wody w okresie suszy). Ustabilizowała także poziom rzeki, dzięki czemu tradycyjny spływ Przełomem Dunajca odbywa się bez przeszkód.

Budowa zapory (1994)

Budynek elektrowni widziany z lewego brzegu

Zapora widziana z prawego brzegu

Kanał przelewowy zapory z mostem na koronie

Kanał przelewowy zapory (widok z mostku na koronie)

Kanał przelewowy zapory

Budynek elektrowni wodnej

Kawiarnia Cafe Turbinka

Wejście na teren zapory i elektrowni

Tablica pamiątkowa z otwarcia obiektu

Płaskorzeźba ze schematem zapory

Płaskorzeźba z mapą jeziora

Neue Greifswalder Museumshefte

Home | Neue Greifswalder Museumshefte

Die Edition Neue Greifswalder Museumshefte war eine Publikationsreihe des Museums der Stadt Greifswald

United States Home CHANDLER 21 Jerseys

United States Home CHANDLER 21 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

. Sie wurde von Alexander Schott, damals Museumsdirektor, und Lutz Mohr, Stellvertreter, im Jahr 1976 ins Leben gerufen. Im Rahmen der Öffentlichkeitsarbeit des Museums erschienen in den Jahren von 1977 bis 1986 insgesamt 14 Hefte, davon Heft Nr. 1 (1977) in zwei Auflagen.

Die Publikationen verfolgten das Ziel, die Bürger und Gäste der Universitäts- und Hansestadt Greifswald und ihres Umlandes populärwissenschaftlich und verständlich mit heimatgeschichtlichen Themen von den Anfängen in der Urgesellschaft bis zur sozialistischen Gegenwart, dem Schaffen hier ansässiger Künstler philip shaver house, sowie mit Architektur und Brauchtum des Territoriums vertraut zu machen. Die Hefte fanden eine gute und überregionale Resonanz. Sie wurden sowohl über das Greifswalder Museum als auch die musealen Einrichtungen des Küstenbezirkes Rostock und den Buchhandel Greifswalds vertrieben.

In konzeptioneller Hinsicht bestand seinerzeit eine rege Zusammenarbeit zwischen Museumsleitung, Stadtarchiv Greifswald (Leiter: Rudolf Biederstedt); Staatsarchiv Greifswald, (Direktor: Johannes Kornow) sowie den Sektionen Geschichtswissenschaften (Direktor: Konrad Fritze) und Germanistik-Kunst- und Musikwissenschaften (Direktor: Wolfgang Spiewok) der Ernst-Moritz-Arndt-Universität Greifswald. Das Museum der Stadt Greifswald unter seiner damaligen Leitung war auch Mitherausgeber der regionalgeschichtlichen Edition Greifswald-Stralsunder Jahrbuch, so dass thematische Überschneidungen der Beiträge in beiden Publikationsreihen so gut wie ausgeschlossen waren.

Alle Hefte erschienen mit einem farbigen Umschlag und in Kunstdruckpapier. Bis auf die beiden ersten Hefte in quadratischer Form (1977) wurden die anderen zwölf in A5-Format und im Umfang zwischen 31 und 98 Seiten herausgegeben how to tenderise steak. Für Satz und Druck zeichneten der VEB Ostseedruck Rostock, Betriebsteil Greifswald, verantwortlich. Der Preis je Publikation variierte zwischen 2,50 und 4,50 DDR-Mark. Die Museumsreihe wurde sowohl von der Abteilung Kultur des Rates der Stadt Greifswald als auch der Abteilung Kultur des Rates des Bezirkes Rostock gefördert lint fabric. Die Auflagenhöhe der Greifswalder Museumshefte lag durchschnittlich bei 2000 Stück. Wegen wirtschaftlicher Engpässe konnte nach 1986 keine entsprechende Publikation mehr erscheinen. Nach Wechsel der Museumsleitung (1980) übernahmen die Herausgabe der letzten Hefte (Nr. 12 und 13) Ursula Taube und Fritz Lewandowski, beide Greifswald. Das seit 1929 bestehende Museum der Stadt Greifswald im sogenannten Guardiansbau des ehemaligen Greifswalder Franziskanerklosters und sein Garten wurden in den Jahren nach der Wende (1990) in den großen Komplex des seit 1996 neu errichteten Pommerschen Landesmuseums integriert.

Folgende Hefte wurden im Zeitraum von 1977 bis 1986 vom Museum der Stadt Greifswald (in loser Folge) herausgegeben:

Kelme Outlet | Le Coq Sport Outlet

kelme paul frank outlet new balance outlet bogner outlet le coq sportif outlet dior tassen dior zonnebril dior online